Αγαπητοί συνάδελφοι, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και της Σχολής μας,

Η εμπιστοσύνη που μου παρέσχε το Συμβούλιο Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ανανεώνοντας τη θητεία μου στην Κοσμητεία της Θεολογικής Σχολής, με συγκινεί και, ταυτοχρόνως, με υποχρεώνει. Πίσω από κάθε ψήφο κρύβεται μια ολόκληρη οικονομία κρίσεων, προσδοκιών και κοινών αξιών, που τα μέλη ενός συλλογικού οργάνου επιλέγουν να αναθέσουν, για ένα διάστημα, στα χέρια ενός ανθρώπου. Δέχομαι την τιμή αυτήν με πλήρη συνείδηση του βάρους της.

Οφείλω, πριν από κάθε άλλη αναφορά, να ευχαριστήσω θερμά τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης για τη στήριξη που μου προσέφεραν. Την εμπιστοσύνη τους την προσλαμβάνω ως πρόσκληση ευθύνης απέναντι σε μια Σχολή, που αντλεί κύρος από την ιστορική της διαδρομή και εξακολουθεί να συνομιλεί με τις πιο απαιτητικές αναζητήσεις της σύγχρονης επιστήμης.

Είναι, νομίζω, ευτυχής συγκυρία ότι η ανανέωση αυτή συμπίπτει με μια εποχή κατά την οποία το Πανεπιστήμιο Αθηνών αποκτά εκ νέου την εσωτερική του αυτοπεποίθηση και την πνευματική του ευρυχωρία. Στο σημείο αυτό αρμόζει ειδική αναφορά στον Πρύτανη, Καθηγητή κ. Γεράσιμο Σιάσο, του οποίου η διορατική και αποφασιστική διοίκηση και η νηφάλια επιμονή έχουν προσδώσει στο Ίδρυμα έναν ρυθμό γεωμετρικής προόδου, που διατρέχει με αξιοπρόσεκτη συνοχή το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Επιτρέψτε μου κι έναν στοχασμό. Η ευρωστία ενός ακαδημαϊκού οργανισμού πηγάζει, ακριβώς, από την πολυφωνία του, από τη συνύπαρξη φωνών, παραδόσεων και επιστημονικών ευαισθησιών, που συχνά τραβούν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Η Θεολογική μας Σχολή, με το βάθος της ιστορικής της μνήμης και με το άνοιγμά της στις σύγχρονες αναζητήσεις, υποστασιοποιεί αυτήν τη γόνιμη πολλαπλότητα. Έργο μας είναι να τη φυλάξουμε σαν παρακαταθήκη και, παραλλήλως, να τη βλέπουμε ως αφετηρία.

Το όραμα που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας για τα επόμενα χρόνια είναι ενωτικό στην ουσία του. Επιθυμώ μια Σχολή, όπου ο νεώτερος ερευνητής θα βρίσκει χώρο για να δοκιμάσει τις δικές του υποθέσεις, όπου ο έμπειρος δάσκαλος θα αισθάνεται ότι η σοφία του εξακολουθεί να καρποφορεί, όπου ο φοιτητής θα διδάσκεται πως η γνώση συνιστά μια διαρκή, ανοιχτή συνομιλία με όσους προηγήθηκαν και με όσους θα ακολουθήσουν. Οι αναβαθμίσεις των τελευταίων ετών, τόσο στις υποδομές όσο και στο επιστημονικό κύρος, μου δίνουν την πεποίθηση πως τα θεμέλια έχουν τεθεί στέρεα. Πάνω σ' αυτά καλούμαστε τώρα να χτίσουμε με τόλμη και με μέτρο.

Δεν αγνοώ τις δυσκολίες. Κάθε εποχή έχει τις δικές της και η σημερινή δεν αποτελεί εξαίρεση. Πιστεύω, όμως, ακράδαντα πως οι κοινότητες που γνωρίζουν να συνεννοούνται, να σέβονται τη διαφορά τους και να αναζητούν το κοινό αγαθό, πέρα από τις πρόσκαιρες αντιπαραθέσεις, διαθέτουν αποθέματα αντοχής που καμιά αντιξοότητα δεν εξαντλεί.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την εμπιστοσύνη σας. Θα εργαστώ, ώστε να φανώ αντάξιος αυτής.

Με βαθιά εκτίμηση

Εμμανουήλ Καραγεωργούδης